Messi en Yamal: twee manieren om de beste te zijn

Zondag staan ze tegenover elkaar in het New York/New Jersey Stadium: Argentinië tegen Spanje, de finale van het WK. Aan de ene kant Lionel Messi, negenendertig jaar, aanvoerder, titelverdediger, en vrijwel zeker voor het laatst op dit podium. Aan de andere kant Lamine Yamal, negentien, Europees kampioen, en volgens de FIFA de speler die dit toernooi het meeste heeft losgemaakt.

De voorbeschouwingen gaan over benen, minuten en systemen. Wij keken naar iets anders. Wat gebeurt er als je deze twee niet als tegenstanders bekijkt, maar als collega's? Stel dat ze morgen samen aan iets moesten werken. Waar zouden ze elkaar meteen begrijpen, en waar zou het binnen een week misgaan?

Dat is precies de vraag die een persoonlijke gebruikshandleiding beantwoordt. Niet wie de beste is, maar hoe twee mensen zich tot elkaar verhouden. We hebben voor beiden een profiel opgesteld en ze naast elkaar gelegd, met dezelfde vergelijking die twee collega's van elkaar te zien krijgen.

De uitkomst is niet wat je verwacht. Op vier van de vijf punten liggen ze dicht bij elkaar, en juist op het punt waar iedereen een verschil zou verwachten, werkethiek, zijn ze bijna een tweeling. Het echte gat zit ergens anders, en het is precies het gat waar teams over struikelen.

Waar ze elkaar meteen zouden vinden

Begin bij de overeenkomst. Messi en Yamal zijn allebei gefocust, en dat is bij allebei geen toevalstreffer maar een systeem.

Messi staat twee decennia op het hoogste niveau. Hij speelde dit toernooi op zijn negenendertigste vrijwel elke beschikbare minuut, verlengde vorig jaar bij Inter Miami voor meerdere seizoenen in plaats van af te bouwen, en leverde in drie verschillende competities dezelfde cijfers. Yamal groeide op in La Masia, brak op zijn zeventiende het ene na het andere leeftijdsrecord en tekende een langetermijncontract voordat hij mocht stemmen.

Ze zijn ook allebei onverstoorbaar. Druk maakt ze stiller, niet slordiger. Messi speelt zijn zesde WK. Yamal stond op zijn zestiende in een EK-finale. Geen van beiden laat op het veld zien wat er binnen gebeurt.

Twee gefocuste, onverstoorbare mensen in één project is een cadeau. Deadlines halen ze. Paniek is er niet. Precies daarom ziet niemand het echte probleem aankomen.

Het verschil zit in wie de ruimte neemt

Hier lopen ze uit elkaar, en het is het grootste verschil tussen deze twee.

Yamal is vrolijk. Hij is zichtbaar, in de viering, in de beelden, in het gebaar naar zijn wijk Rocafonda. Hij zoekt contact met het publiek en met de camera, en hij doet dat op zijn negentiende zonder aarzeling.

Messi is rustig. Hij laat zijn spel praten. Hij is aanvoerder, maar geen prater. Hij haalt zijn energie uit het spel zelf en niet uit de aandacht eromheen, en buiten het veld is hij consequent teruggetrokken.

Zet die twee samen in een overleg en je weet binnen tien minuten wie er aan het woord is. Dat is geen kwestie van dominantie of verlegenheid. De een denkt hardop, de ander denkt eerst en zegt daarna één ding. Als je daar geen afspraak over maakt, hoor je de helft van de kamer nooit.

En hoe ze naar nieuwe ideeën kijken

Het tweede verschil is subtieler. Yamal is vooruitstrevend. Hij speelt de trivela, de voorzet met de buitenkant van zijn voet, waar iedereen de veilige bal geeft. Hij wisselt moeiteloos tussen posities voorin en zoekt de oplossing die nog niemand verwachtte.

Messi is nieuwsgierig. Hij past zich aan, van de tiki-taka bij Barcelona tot de fysiekere Amerikaanse competitie, maar zijn kracht zit in herhaling. Dezelfde beweging, duizenden keren, net iets scherper dan de rest. Hij verbetert het bekende in plaats van het te vervangen.

Op het laatste punt is Messi meelevend en Yamal redelijk. Messi is aanvoerder, heeft een eigen stichting en zet het collectief consequent voorop. Yamal werkt makkelijk samen, maar houdt zijn eigen koers scherper in de gaten. Dat is geen kritiek op een negentienjarige, het is een beschrijving.

Waar het binnen een week zou misgaan

Drie dingen, en ze zijn allemaal te voorzien.

Het overleg loopt scheef. De zichtbare collega vult de stiltes, de rustige collega laat hem. Na drie weken denkt de een dat er overeenstemming is en heeft de ander zijn belangrijkste bezwaar nog nooit uitgesproken.

Dan de vernieuwing. De vooruitstrevende collega stelt iets nieuws voor. De nieuwsgierige collega vraagt of het bewezen is. Zonder afspraak wordt dat een patstelling waarin de ervaring altijd wint, en verlies je precies waarvoor je de jongere haalde.

En dan de stilte zelf. Twee onverstoorbare mensen praten pas over een probleem als het al een probleem is. Ze denken allebei dat het goed zit, omdat de ander niets zegt. Dat is de gevaarlijkste combinatie in dit hele profiel: rust die niemand controleert.

Wat hun handleiding ze zou adviseren

Dit is wat er in hun persoonlijke gebruikshandleiding zou staan als deze twee elkaar morgen als collega kregen.

1. Laat de rustige eerst reageren. Eén regel in elk overleg: wie het minst praat, geeft als eerste zijn oordeel. Kost dertig seconden en verandert wie er invloed heeft.
2. Schriftelijk vooraf, mondeling achteraf. Messi krijgt de tijd om te formuleren, Yamal krijgt het gesprek dat hij nodig heeft. Niemand hoeft zich aan te passen aan een tempo dat niet bij hem past.
3. Behandel stilte niet als instemming. Bij twee onverstoorbare mensen moet iemand expliciet vragen wat er niet goed gaat. Vast moment, korte vraag, geen vergadering.
4. Vraag om bewijs, niet om zekerheid. Wie iets nieuws voorstelt, laat zien waarop het rust. Dat is een eerlijke vraag aan Yamal. "Zo doen we het altijd" is geen eerlijk antwoord van Messi.
5. Laat de ervaring het hoe overdragen, niet het wat. Herstel, voorbereiding en omgaan met druk zijn overdraagbaar. Smaak en durf zijn dat niet.

Dat zijn vijf afspraken die je in tien minuten maakt en die een half jaar gedoe schelen. Ze zijn niet af te leiden uit een cv en ook niet uit een sollicitatiegesprek. Ze komen voort uit twee profielen naast elkaar.

Zondag staat er iets anders op het spel

Voor de duidelijkheid: zondag gaan Messi en Yamal helemaal niets samen doen. Ze staan tegenover elkaar en een van de twee gaat teleurgesteld naar huis.

Maar in jouw team zit wel een Messi en een Yamal. Iemand die pas iets zegt als het af is, naast iemand die denkt terwijl hij praat. Allebei even goed in hun werk, allebei even toegewijd, en toch praten ze langs elkaar heen. In 2.705 profielen zagen we dat juist op dit punt de verschillen tussen collega's het grootst zijn.

Wil je zo'n gesprek voeren zonder dat het zweverig wordt, dan begin je met opschrijven hoe je zelf werkt. Je eigen gebruiksaanwijzing is precies dat: hoe je overlegt, wat je nodig hebt, waar je op vastloopt.

Maak je eigen handleiding en leg hem naast die van je collega. Je hebt geen WK-finale nodig om te weten hoe jullie zich tot elkaar verhouden.

Bronnen

• FC Barcelona player profile: Lamine Yamal
• UEFA player profile: Lamine Yamal
• World Cup wonderkids: Lamine Yamal
• Lamine Yamal op Wikipedia
• Lionel Messi bij Inter Miami CF
• Messi over zijn eerste periode in de MLS
• Lionel Messi op Britannica
• Honours and achievements

Lionel Messi en Lamine Yamal hebben de test niet zelf ingevuld. Dit portret is een redactionele inschatting op basis van de bronnen hierboven.